‘Werk is als zuurstof – zonder werk verlies je je gezondheid’

Seare ontvluchtte zijn land vanwege politieke problemen en conflicten tussen etnische groepen. Hij behoort tot de Tigrinya, een grote minderheidsgroep in Ethiopië. Voordat het gevaarlijk werd, werkte hij meer dan dertig jaar in de medische beeldvorming. Eerst als radiograaf, later als medisch radiologisch technoloog (MRT). Omdat er een gebrek aan radiologen was, maakte hij röntgenfoto’s, echo’s, CT- en MRI-scans en stelde hij bovendien diagnoses.

In Nederland was hij allereerst gericht op zijn veiligheid. Inmiddels heeft hij al drie maanden een woning in Amsterdam en leert hij de taal. A1 heeft hij inmiddels afgerond; dit jaar is hij begonnen met A2. Hij oefent zo veel mogelijk zelf door te luisteren, te praten en mensen te ontmoeten.

Maar werk vinden blijft lastig. “Taal is daarbij de grootste barrière”, vertelt Seare. En niet alle banen passen bij zijn leeftijd, of fysieke gesteldheid. Tillen, bukken of veel staan is te zwaar. Momenteel volgt hij een zes maanden durende cursus in koken en bediening – maar zijn hart ligt bij zijn eigen vakgebied.

Contactpersoon

Het liefst zou Seare als assistent-radiograaf werken. “Ik weet wat mijn niveau is. En dat een technoloog hier geen diagnoses mag stellen. Assisteren vind ik prima.”

Maar om in een ziekenhuis te werken is perfecte beheersing van de Nederlandse taal vereist. Hoewel zijn hbo-diploma in Nederland is erkend, laat de formele beroepsregistratie nog op zich wachten.

Hij is ook nog in afwachting van een eigen contactpersoon. In het azc hielp het COA met vertalen (Tigrinya en Amharic) en het zoeken van werk, maar had hij geen BSN of status, wat een grote belemmering vormde. Nu hij over beide beschikt, vormt de taal het probleem.

Een contactpersoon kan hem op de mogelijkheden wijzen, zoals een vrijwillige stage in een ziekenhuis, voor één à twee dagen per week. “Ik wil graag ervaring opdoen. Vrijwilligerswerk helpt anderen en het kost niets.”

Niet afhankelijk

Seare wil niets liever dan integreren en bijdragen. En daarbij is werk essentieel. “Werk is gezondheid. Werk houdt je scherp. Werk is energie. Het is als zuurstof, of water.” Hij wil dan ook veel liever werken dan een uitkering, ook als hij daarvan kan rondkomen. “Ik wil niet afhankelijk zijn. Ik wil ouderen helpen, of voor vluchtelingen vertalen.”

Als statushouder mag Seare stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart 2026. Hij weet weinig van de details, maar het principe is hem duidelijk. Hij vergelijkt het met het gezegde dat als iedereen de ruimte voor zijn huis schoonmaakt, de hele straat schoon zal zijn; “Ieders stem heeft waarde, want samen kunnen we iets bereiken. Daarom zie ik stemmen als mijn recht én mijn plicht.” Zijn stem zal gaan naar een partij met sterke plannen voor nieuwkomers – en werk.

Werk voor statushouders in Amsterdam

In Amsterdam had in 2023 36% van de statushouders betaald werk – meer dan in veel andere steden en boven het landelijk gemiddelde (Vluchtelingenmonitor 2025, Onderzoek en Statistiek Amsterdam). Toch heeft twee op de drie nog geen baan. De gemeente biedt persoonlijke coaching via klantmanagers, jobhunters en het Traject Participatie en Taal (tot april 2026). Dit helpt met taal, werkervaring en meedoen. Er loopt een pilot (vanaf 2025) om asielzoekers sneller aan werk te helpen. Stemmen op 18 maart 2026 kan meer geld en betere begeleiding voor taal en banen opleveren.

Deze verkiezingsspecial kwam tot stand in samenwerking met Netwerk Nieuwkomers Amsterdam (NNA). Het NNA wordt gefinancierd door de gemeente Amsterdam.